Annabelle Schouten en Mark Jan Smit

Het DC van Albert Heijn in Zwolle bestaat uit twee afdelingen: Houdbaar en Vers. Van der Sloot werkt inmiddels tien jaar bij Vers. Drie jaar geleden werd hij meer uit nieuwsgierigheid lid van de FNV. Dat deze op dat moment weinig actief was, bleek wel uit het feit dat ze Van der Sloot bij de verkeerde afdeling inschreven, namelijk bij Houdbaar, zonder dat iemand dit opviel. Dit kwam pas vorig jaar september aan het licht toen hij tot de kadergroep toetrad!

Frisse wind

FNV-organizerBart Plaatje vond Van der Sloot een geschikte kandidaat voor de kadergroep bij de afdeling Vers en vroeg of hij bereid was hierin toe te treden. Van der Sloot hoefde niet lang na te denken. Een frisse wind in de kadergroep was hard nodig. Al jarenlang zaten er dezelfde mensen en zij werkten volgens het zogenaamdeservicemodel. De bond was onzichtbaar en weinig actief en dat moest veranderd worden. De kadergroep van de afdeling Houdbaar heeft al iets eerder deze stap gemaakt en loopt daarom voor op Vers. ‘Op vers hebben we te maken met een CNV-bolwerk’, vertelt Van der Sloot. ‘De contacten hiermee zijn moeizaam. CNV’ers verwijten ons soms dat wij alleen voor de Poolse uitzendkrachten opkomen’.

Ook de werknemers denken vaak nog volgens het servicemodel, dat de vakbond hun problemen wel even oplost. Maar Van der Sloot is dan altijd heel duidelijk: ‘Het is jouw probleem, wat wil je er zelf mee? We kunnen het vervolgens samen oplossen.’ Praten met de mensen op de werkvloer is heel belangrijk. Van der Sloot wil iedereen helpen, maar verwacht wel dat mensen zelf ook meedoen.

Aparte kantines

De scheiding tussen werknemers in vaste dienst en uitzendkrachten, waaronder veel Polen wordt door de werkgever kunstmatig in stand gehouden. De vaste werknemers, de Nederlandse uitzendkrachten en de Poolse uitzendkrachten hebben allen hun eigen kantine. De werkgever doet dat niet voor niets. ‘Zo kunnen de verschillende groepen tegen elkaar uitgespeeld worden’, zegt Van der Sloot.

Gerwin van der Sloot in actie.

De vakbond liet zich daar bij de reorganisatie van twee jaar geleden ook toe verleiden. Albert Heijn wilde het aantal uitzendkrachten binnen het DC vermeerderen, tegen de wil van de bond in. Van der Sloot hierover: ‘We kwamen er niet uit en zijn daarom maar met deze discussie gestopt. Wel hebben we er toen 3% loonsverhoging bij gekregen voor de vaste mensen.’ Maar de uitzendkrachten kregen niets.

‘De samenwerking tussen Nederlanders en Poolse uitzendkrachten kan frustratie veroorzaken, vanwege de taalbarrière’, vertelt Van der Sloot. ‘Maar ze werken wel keihard’. De huisvesting van de Poolse uitzendkrachten laat overigens te wensen over, en dat is nog maar zacht uitgedrukt. Dat merkte Van der Sloot op de informatiedag van FNV Bondgenoten voor Polen, die op 25 januari plaatsvond. Ze zijn met de gehele kadergroep naar een bungalowpark in Ommen geweest, waar de Polen gehuisvest zijn. ‘Ik ben me toen kapot geschrokken want ik wist vooraf niet wat er speelde. Mensen stonden ons huilend op te wachten. De woonomstandigheden waren verschrikkelijk. De schimmel en paddenstoelen stonden op de muren!’ Daarnaast zijn er onder Poolse uitzendkrachten problemen met het busvervoer en het boetesysteem.

‘New way of working’

Momenteel speelt er een nieuwe reorganisatie bij Albert Heijn. Het bedrijf noemt dit de ‘New way of working’. Het komt erop neer dat het werk eentoniger gaat worden, minder afwisselend, waardoor efficiënter gewerkt kan worden. Er zullen mensen boventallig worden. ‘Dit gaat de mensen raken’, zegt Van der Sloot. ‘Dit soort zaken drukt de leiding er zo doorheen, zonder voldoende informatie te geven. De mensen worden dom gehouden’. De werknemers moeten weten waar zij aan toe zijn omdat zij hun maandelijkse lasten hebben, zoals een hypotheek of alimentatie. ‘Dit heb ik ook aangegeven richting de sitemanager’, vervolgt Van der Sloot. ‘Probeer de communicatie te verbeteren’.

Een zichtbare vakbond

‘Sinds we bezig zijn met organizing, zijn er zaken aan het veranderen’, vertelt Van der Sloot. Er wordt op ledenwinst op de werkvloer ingezet en niet zonder succes. In een jaar tijd is het aantal FNV-leden van 80 naar 150 toegenomen! ‘Ik probeer mijn enthousiasme over te brengen. Ik probeer de mensen duidelijk te maken dat ze er niet alleen staan. De vakbond is er voor hen en helpt hen om hun problemen op te lossen.’ Er worden één-op-ééngesprekken gevoerd. Voor Van der Sloot is iedere werknemer gelijk: manager [productieleider], medewerker in vaste dienst, of uitzendkracht. ‘Als mijn baas [letterlijk gezegd?] met een probleem op mij af zou komen, zal ik hem natuurlijk evengoed helpen. Ik heb hem wel eens op de man af gevraagd hoe hij tegenover de vakbond stond. Hierop gaf hij een ontwijkend antwoord’.

Het werk van de kadergroep begint effect te sorteren. Er komen meer mensen naar Van der Sloot toe met allerlei vragen en problemen. Van der Sloot: ‘Mensen zeggen dat ze vroeger niet veel van de bond hoorden, maar de laatste tijd juist wel’. Zij worden serieus genomen. Van der Sloot probeert hun vragen te beantwoorden, hij zoekt zaken uit via internet. En vragen waar hij geen antwoord op heeft, schrijft hij op en legt hij voor aan de bond.

Enquête onder uitzendkrachten

De uitzendkrachten zijn in het verleden, mede door de duidelijke scheiding op de werkvloer, onderbelicht gebleven. Maar ook daar wordt nu aan gewerkt. In april is er onder de uitzendkrachten en parttimers aan de poort een enquête gehouden. In deze categorie bevinden zich de meeste jongeren. Daarbij werd vooral gevraagd naar de werksfeer, de werkdruk en de behoefte aan een vakbond.

Uit de uitkomsten van de enquête blijkt vooral dat de gebrekkige communicatie vanuit de leiding als een probleem ervaren wordt. De uitzendkrachten zijn bijvoorbeeld best bereid om over te werken, maar dit zal vooraf wel duidelijk gecommuniceerd moeten worden. De werkdruk wordt echter wel als hoog ervaren. Om bij te kunnen dragen aan de verbetering van de communicatie en om de uitzendkrachten een stem te geven binnen de bond, is voorgesteld om de kadergroep uit te breiden met een lid uit deze groep.

Van der Sloot verwacht zonder meer een onrustig jaar, met de reorganisatie en de nieuwe cao-onderhandelingen op komst. ‘Hoe meer wij van ons laten horen, hoe meer kansen we hebben om mensen daadwerkelijk te interesseren voor de vakbond’. De werkgever volgt met argusogen de ontwikkelingen van de bond die zich steeds duidelijker begint te profileren. De werknemers zien het juist van de andere kant. ‘Het resultaat is dat de collega’s steeds meer van zich durven laten horen, ook op mijn afdeling’, vertelt Van der Sloot. Naar hun mening wordt gevraagd en deze telt! Van der Sloot sluit af met het belangrijkste uitgangspunt: ‘Ik probeer juist veel tussen de mensen te staan’.

Vrijheid voor een mening die andere de mond wilt snoeren? Achter de provocerende rethoriek is het dubbele moraal volop aanwezig bij de PVV

Willem van Kranenburg en Maarten Muis

Zolang niet precies duidelijk is in dienst van welke kapitalistengroepen Geert Wilders opereert zullen de analyses van zijn politieke verhaal vaag blijven. Hij schermt heel goed zijn adviseurs, geldschieters en tekstschrijvers af dus blijft het gissen wat nu precies de functie van de PVV is voor de heersende klasse.

We weten echter uit de geschiedenis dat zulke rechtse volksmenners veel standpunten van de linkse arbeidersbeweging kapen, maar er dan zo’n draai aan geven dat de schuld van de problemen niet bij de kapitalisten wordt gelegd, maar bij makkelijke zondebokken. In dit geval de aanhangers van de islam.

Het politieke debat weet Wilders, met welwillende steun van de sensatiebeluste media, iedere keer weer te kapen, zelfs als hij niet aanwezig is. Zijn hatelijke taalvondsten geuit in de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen werden de volgende dag in de gesprekken op de werkvloer, op scholen en in de winkelcentra gretig gebruikt. De oneliners van de PVV zijn vooral ‘lekker’ provocerend maar leggen elke discussie meteen lam, omdat ze enkel en alleen voor de vorm en emotioneel geladen zijn en niet gebaseerd op een onderbouwde analyse van de werkelijkheid. Weerwoord op basis van feiten wordt weggezet als ‘politiek-correct gebazel’ en het benoemen van de politieke standpunten van de PVV als extreem-rechts en xenofoob betiteld als ‘demoniseren’. Doordat de andere partijen bang zijn om de mensen die voor de retoriek van Wilders vallen nog verder van zich af te stoten, wordt vaak slechts in vage bewoordingen afstand genomen van de PVV.

De analyses in de burgerlijke pers over waarom het politieke verhaal van Wilders bij een grote groep Nederlanders aanslaat, richten zich vaak op het onbehagen dat veel mensen voelen door de veranderingen in de maatschappij. Maar de sociaal-psychologische verklaringen bagatelliseren vaak het duidelijke extreem-rechtse standpunt wat de PVV inneemt. Daarnaast gaan veel culturele verklaringen, als zou het succes van Wilders een uiting zijn van het negeren van de gewoontes en problemen van de ‘gewone man’, ook grotendeels mank. Er is namelijk niets ‘gewoon’ aan Wilders. Hij breekt onder andere met de traditie in Nederland om migranten ruimhartig op te nemen in zijn midden met behoud van de eigen identiteit. Migranten hebben ons land door de eeuwen heen vooral verrijkt.

Het is duidelijk dat Wilders’ hatelijke opmerkingen naar de politieke elite in goede aarde vallen bij een groot deel van de ‘genaaide werknemers’. De belangrijkste boodschap die steeds doorklinkt in de propaganda van de Partij Voor de Vrijheid is dat zij ‘anti-establishment’ is. En dat van een partij waarvan sommigen zelf uit het establishment komen en die als het eropaan komt altijd meestemmen in de Tweede Kamer met de plannen voor verdere sociale afbraak.

In Almere maakte de PVV in de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen veel werk van het thema ‘veiligheid’ en lanceerde het idee van een verbod van de hoofddoek. Er is geen link met de werkelijke situatie in Almere, een stad die ondanks dat ze in grootte de zevende stad van het land is in de veiligheidsmonitor pas op plaats twaalf is te vinden. Het verkiezingsprogramma bestaat uit leuzen zoals ‘een stad vrij van straatterroristen’ die inspelen op de angstgevoelens. Waar het geld concreet gehaald moet worden voor de plannen van de PVV, zoals het repressieve idee van stadscommando’s,terwijl er bezuinigd moet worden vanwege de daling van de rijksbijdrage, wordt niet aangegeven. Behalve dan door het stopzetten van ‘linkse hobby’s’. Veel vaagheid kortom, maar wel allemaal gericht tegen ‘de zittende politieke kliek’ en de ‘linkse kerk’.

Geert Wilders’ kruistocht tegen de islam is niet nieuw. Zijn voorganger wat betreft dat verhaal, Pim Fortuyn, heeft er ook een electorale overwinning mee behaald. En hoe vaak ook een nuancering gegeven wordt over de positie van de islam als religie in Nederland, toch is de angst voor moslims bij een deel van het electoraat gaan leven. Vooral ook dankzij de gigantische internationale mediacampagnes tegen alles wat moslim en Arabier is sinds de aanslagen van 11 september 2001. Dat het radicale politieke islamisme een product is van de imperialistische bemoeienis in Afghanistan in de jaren tachtig van de vorige eeuw, wordt door Wilders en zijn medestanders iedere keer verzwegen.

Helaas is de PVV in Almere de grootste partij geworden en in Den Haag de tweede. Het is overigens vrij onwaarschijnlijk dat ze in deze steden bestuursverantwoordelijkheid zal nemen. Haar surrealistische en extreme standpunten zorgen ervoor dat de partij, daartoe door anderen ‘gedwongen’, voorlopig nog in de luwte kan blijven en zich nog niet hoeft bloot te geven. In de campagne voor de komende Tweede Kamerverkiezingen gaat een aantal thema’s spelen die de bevolking direct gaat raken. Zoals de aangekondigde bezuinigingen van 35 miljard euro die zullen leiden tot vermindering en verslechtering van de openbare dienstverlening, een gezondheidszorg waarin de solidariteit verder onder druk wordt gezet door marktwerking en verdere afbraak van de arbeidsrechten. Er valt echt wat te kiezen.

Maar waarschijnlijk lukt het de PVV ook weer rondom de Tweede Kamerverkiezingen de kranten en televisie te gaan domineren. Daarvoor is het een te welkome bliksemafleider voor de gevolgen van de zich verder verdiepende economische crisis. Zo kan heimelijk gewerkt worden aan de bezuinigingsoperaties waarmee rechts de kosten van de crisis, met name de steun aan de banken, afwentelt op de arbeidersklasse. Terwijl de ‘gewone man’ bediend wordt met allerlei shockerende politieke oneliners over moslims en het daaropvolgende non-debat, slaan de profiteurs die de werkelijke economische elite van het land dienen hun slag.

Overgenomen uit Manifest – Maart 2010

Honderden mensen demonstreerden maandagavond bij de Israëlische ambassade in Den Haag. Bron: Vredessite

De NCPN wijst Israëlische daad van staatsterreur af.

De NCPN wijst met afschuw de barbaarse aanval af van Israëlische troepen tegen een konvooi dat hulpgoederen naar de Gaza-strook wilde brengen. Noodzakelijke goederen om de humanitaire crisis veroorzaakt door de illegale blokkade door Israël tegen de bevolking van Palestina te verzachten.

De aanval, die minstens 19 gedode burgers en tientallen gewonden van verschillende nationaliteit tot gevolg had, betekent een flagrante en schokkende overtreding van het internationaal recht door een staat die wordt gesteund door de VS en de EU, inclusief de Nederlandse regering.

De NCPN eist van de regering, gezien de ernst van deze barbaarse aanval, een duidelijke en snelle afwijzing van dit criminele optreden.

De NCPN roept op om de bevolking van Palestina te steunen in haar rechtvaardige strijd tegen de Israëlische onderdrukkers en voor de vorming van een Palestijnse staat op basis van de situatie van voor 1967 met als hoofdstad Jeruzalem.

De NCPN roept progressieve organisaties op tegen deze barbaarse daad te protesteren.

De NCPN roept de Nederlandse regering op er alles aan te doen transporten met hulpgoederen voor de bevolking van de Gazastrook ongestoord te laten plaatsvinden.

De NCPN eist de onmiddellijke opheffing van de illegale blokkade tegen de bevolking van de Gaza-strook!

Partijbestuur NCPN, 31 mei 2010.

Bron: http://ncpn.nl/ncpn/?a=gaza100531.htm

Zie ook: verslag demonstratie 31 mei van het Nederlands Palestina Komitee

De stand geflankeerd door de fraaie borden van de hand van Jurjen.

Het flyerteam (Bram en Leon) keert terug van een rondje door de stad.

Martin achter de stand.

De Waag bezet!

Mooi rood is niet lelijk. Zeker niet voor ons. Daarom kleurde de stand van CJB-afdeling Overijssel op de zaterdagmarkt in Deventer op 22 mei zo rood. Op een schitterende plek, voor de historische ‘Waag’ op de Brink in Deventer zorgde de felrode kraam voor flink wat aanloop.

Mark Jan Smit

Voor de tweede keer stond CJB-afdeling Overijssel op de zaterdagmarkt in Deventer. Net als vorig jaar was het doel om de CJB te laten zien, te promoten en om natuurlijk met mensen in discussie te komen. De stand werd daarom opvallend ingericht, met een grote zelfgemaakte rode vlag met hamer en sikkel op het dak. Verder werden er onder andere de KKE, de Cubaanse, de Palestijnse en een Che-vlag opgehangen. Daarnaast kwam het artistieke talent in de afdeling goed van pas voor het maken van twee fraaie borden met CJB-opschriften en slogans. De stand werd gevuld met flyers, kranten, boeken en Che-spullen.

Daarnaast werd er ook geflyerd door de binnenstad met de informatieflyer van de CJB. Uiteraard werden vooral jongeren aangesproken en regelmatig doorverwezen naar de stand op de Brink. Ook het flyerteam wist hierbij goed op te vallen omdat het een grote rode vlag bij zich droeg, ook bij de passages door de V&D en de HEMA.

Bij de discussies viel op dat veel mensen zoekende zijn, SP-stemmers bijvoorbeeld die zich niet meer in deze partij kunnen vinden omdat zij steeds verder richting de PvdA opschuift. Er valt dus een gat op links. Een gat dat wij kunnen en moeten opvullen. En net als vorig jaar waren mensen verrast, gelukkig meestal positief, dat er nog steeds communisten bestaan in Nederland, ook onder jongeren. Juist daarom is het zo belangrijk dat wij laten zien dat wij geen uitstervende groep zijn, integendeel juist! Er werden natuurlijk ook kritische noten geuit, maar daarbij nam men meestal wel de moeite om in discussie te gaan. En gelukkig konden ook regelmatig jongeren aan de stand begroet worden.

Afdeling Overijssel kan tevreden zijn! Zij heeft zich goed laten zien. Er zijn goede discussies gevoerd. Zij heeft Deventer, een van oudsher linkse stad, laten zien dat de beweging toekomst heeft!

Mark Jan Smit

Het afgelopen jaar zijn er meerdere gevallen van uitbuiting en intimidatie van Poolse uitzendkrachten in de media gekomen. Zelf heeft Bernadeta Chudzik dit ook aan den lijve ondervonden in de zes jaar dat ze in Nederland woont en werkt. Ze heeft voor diverse uitzendbureaus gewerkt. Daarbij kon ze altijd goed voor zichzelf opkomen, maar ze zag dat sommigen van haar collega’s daar minder in slaagden. Ze maakte zich hierover ontzettend boos, maar voelde tegelijkertijd de onmacht om er iets aan te doen. Altijd gebrek aan respect, altijd werk op het allerlaagste niveau. ‘Het is gewoon moderne slavernij!’, kenmerkt Chudzik de situatie treffend.

Een tijdje geleden kwam Chudzik aan de poorten van haar toenmalige werkplek, een distributiecentrum van Albert Heijn, FNV-organizer Bart Plaatje tegen. Ze kwamen aan de praat en al snel ging het gesprek over de situatie van de Polen in Nederland. Vanaf toen ging het vlot. Plaatje vroeg haar of ze vertaler wilde worden. Vervolgens solliciteerde ze als organizer en werd aangenomen. Dat is nu vijf maanden geleden. Nu zit Chudzik daadwerkelijk in de positie om te strijden tegen het onrecht dat ze al jarenlang gezien en ondervonden heeft.

Een vrij land zonder discriminatie?
Gevallen van intimidatie en uitbuiting van Poolse werknemers zijn geen incidenten, maar ze vinden systematisch plaats. Dit kan Chudzik volmondig bevestigen. Arbeidskrachten uit Polen worden hier dikwijls met mooie beloften naar toe gelokt door Nederlandse uitzendbureaus in Polen. Eenmaal hier aangekomen is het toch allemaal minder fraai, maar de mensen worden dan voor het blok gezet. Je kunt of akkoord gaan met de slechte woon- en werkomstandigheden, of teruggaan naar Polen. ‘Ze hopen dat het allemaal beter wordt en accepteren de omstandigheden, maar beter wordt het niet’, vertelt Chudzik.

Bernadeta Chudzik (midden) in actie.

De Polen worden in slechte onderkomens gehuisvest en hebben vaak zeer beperkte bewegingsvrijheid. Een belangrijk gemis is het gebrek aan eigen vervoer. Meestal worden ze met busjes van het uitzendbureau uit Polen gehaald en met dezelfde busjes van en naar het werk gebracht. De Polen spreken de taal niet, kennen hier de weg niet en dikwijls liggen hun onderkomens afgelegen, waardoor ze in wezen gevangen zitten in hun kleine kamer. Chudzik: ‘Je denkt dat Nederland een vrij land is, vrij om te gaan en staan waar je wilt, om de keuzes te maken die je wilt, een land zonder discriminatie, maar de praktijk voor Poolse werknemers is toch heel anders.’

Stap voor stap
Momenteel zijn er nog maar weinig Poolse werknemers georganiseerd in de bond. ‘We staan pas aan het begin’, vertelt Chudzik. ‘We proberen ons stap voor stap te verbreden’. Chudzik is begonnen in haar oude werkomgeving en heeft dat stapsgewijs uitgebouwd. Inmiddels zijn er in een aantal bedrijven kadergroepen in ontwikkeling. Chudzik beschikt over contactpersonen in de bedrijven die weer in contact staan met hun collega’s. Op deze manier wordt er binnen de bedrijven een netwerk opgebouwd. Dat er voorzien wordt in een grote behoefte, blijkt wel uit de vele telefoontjes die Chudzik krijgt van werknemers uit deze bedrijven over allerlei woon- en werkgerelateerde problemen.

Maar het is een moeilijke strijd om de mensen georganiseerd te krijgen, en niet zonder reden. ‘Vooral de angst om de baan te verliezen is groot. Er is veel intimidatie op de werkvloer’, vertelt Chudzik. Er is bepaald geen gebrek aan bewustzijn onder de Poolse werknemers. Iedereen is ervan overtuigd dat hij of zij uitgebuit wordt. ‘Maar je moet hen ervan overtuigen dat je door organisatie en strijd zaken kunt veranderen’, vervolgt Chudzik. ‘Mensen moeten erin geloven, ze moeten weten wat ze kunnen, ze moeten ervoor vechten!’ En dan vooral in georganiseerd verband. ‘Laten zien dat hun problemen niet individueel zijn, maar voor iedereen gelden, dat is het belangrijkste.’

Overwinning in Tilburg

Poolse uitzendkrachten in Tilburg, eind maart.

Wat ze als groep kunnen bereiken, heeft de wilde staking van zo’n twintig Poolse uitzendkrachten in Tilburg getoond. De angst werd overwonnen en bovendien hadden ze niets meer te verliezen. Ze streden tegen het ontnemen van hun laatste resten bewegingsvrijheid die hen bij de overplaatsing naar Nistelrode ontnomen zouden worden, tegen het ontnemen van de meest elementaire mensenrechten op een normaal en vrij leven, tegen het idee dat je alleen nog maar leeft om te werken. En deze strijd werd gewonnen, omdat ze als groep tegen uitzendbureau E&A in het verweer kwamen. De zes ontslagen uitzendkrachten werden weer aangenomen en hun overplaatsing ging niet meer door. ‘Ik ben ontzettend trots op deze mensen, op wat ze bereikt hebben’, vertelt Chudzik. ‘Ze zijn meer zelfverzekerd uit de strijd gekomen. Ze weten nu wat ze met strijd kunnen bereiken’.

Dit zal een eye-opener moeten zijn voor vervolgacties. De intimidatie vanuit de werkgevers zal toenemen al naargelang de Poolse werknemers zich meer zullen gaan organiseren. Maar wanneer de werkgevers zich geconfronteerd zien met een sterke en georganiseerde groep zullen ze moeten inbinden, zoals E&A heeft moeten doen. Binnenkort zal Chudzik zich op andere uitzendbureaus gaan richten. Het is de bedoeling om via de organizing-aanpak de organisatie van de Poolse werknemers zo sterk te doen toenemen, dat er een preventieve werking van uitgaat, een soort van afschrikking. ‘Dat de uitzendbureaus al bij voorbaat hun beleid zullen gaan aanpassen’, legt Chudzik uit.

Vertrouwen in de toekomst
In een kort tijdsbestek van een slechts een aantal maanden is er al veel bereikt. De strijd voor een rechtvaardige behandeling voor Poolse werknemers gaat door! Het probleem verdient alle aandacht en ondersteuning. De vele misverstanden over Poolse werknemers in Nederland moeten uit de weg geruimd worden. En Chudzik gelooft in deze strijd. ‘Ik geloof in de mensen, ik geloof in veranderingen, ik geloof in mijn werk en ik ga er helemaal voor!’ Strijdbaar sluit ze af met: ‘Ik geloof in deze strijd en ik wil er voor vechten!’

Den Haag weet het zeker: studenten zullen er na de volgende verkiezingen op achteruitgaan. Het afschaffen van de studiefinanciering, het extra betalen voor je tweedestudie, de OV-kaart die verdwijnt in zijn huidige vorm en het verhogen van collegegelden worden in Den Haag veelvuldig genoemd als bezuinigingsmaatregelen. Niet alleen dreigt het onderwijs onbetaalbaar te worden, ook daalt al jaren de onderwijs kwaliteit terwijl investeringen uitblijven. Wij, studenten, zijn van mening dat wij ons juist nu moeten uitspreken; goed en betaalbaar onderwijs voor jou maar ook voor onze kenniseconomie is onmisbaar en daarmoet in geïnvesteerd worden. Wij moeten ervoor zorgen dat de heren & dames die het na 9 juni voor het zeggen hebben hier niet omheen kunnen. Daarvoor hebben we jou nodig. Laat Den Haag weten dat wij deze maatregelen niet langer gaan slikken en vul het Museumplein tegen de bezuinigingen. 21 mei, ben jij er bij?

Vrijdag 21 mei | Museumplein Amsterdam | 14.00 | www.21mei.nl

DJ’s: Lucien Foort (Mysteryland & Dancevalley), Lucky Chames (Sneakerz & Latin Village), Tony Verdult (Sneakerz) & Jos Eggink (Wild FM)

Woon je in de omgeving Groningen? Meld je dan hier aan om gratis met de bus te gaan.

Mark Jan Smit

Thema van deze 1 mei-bijeenkomst was: Wat is sociaal? Corry Westgeest, voorzitter van NCPN-Twente opende de avond en heette iedereen van harte welkom. Ze wees er op waarom we 1 mei vieren en dat het nodig is om 1 mei te blijven vieren, zeker in deze tijden van crisis waarin de rechten van werknemers onder druk staan. Solidariteit met de werknemers, nationaal en internationaal, daar gaat het om. En die solidariteit is hard nodig! Vlak voor de avond kwam het bericht uit Rotterdam binnen, waar de 1 mei-viering ’s middags hardhandig verstoord werd door het schandalige optreden van de politie die onschuldige mensen met vlaggenstokken aanzag voor relschoppers!

Rik Min (midden) tijdens zijn betoog, geflankeerd door Corry Westgeest en de auteur. (Foto Marco Hanekamp)

Afdelingsbestuurslid Rik Min hield een inleiding over het thema ‘Wat is sociaal’. Hij kon openen met het goede nieuws dat Marx de afgelopen dagen in het middelpunt van de belangstelling stond en bekrachtigde dat met drie uitgebreide krantenartikelen. Marx’ levenswerk ‘Het Kapitaal’ wordt opnieuw uitgebracht. Geen slechte timing, nu het kapitalisme in zwaar weer verkeert. ‘De crisis is een wetmatigheid’, aldus Min, ’80 jaar geleden was het ook zo erg, en 80 jaar daarvoor ook’. De crisis begint nu zijn uitwerking te hebben op landen als Griekenland, Portugal en Spanje. ‘Maar ook België, Groot-Brittannië en Ierland dreigen die kant uit te gaan’, waarschuwt Min. Hij haalt daarbij de econoom David Bremmer aan, die in het AD zegt: ‘Alle landen zijn in principe failliet’. ‘En dat komt omdat ze zich in deze neoliberaleperiode aan het kapitaal hebben overgegeven’, vertelt Min. ‘Juist omdat ze winstgevende sectoren hebben weg geschonken en omdat ze de banken wilden redden, steken ze zich in de schulden bij het private kapitaal’.

De middenklasse speelt in Nederland een doorslaggevende rol. ‘Die wordt in de watten gelegd, want daarmee creëert men een enorme groep met een vals klassenbewustzijn’, aldus Min. ‘Zij worden echter wel afhankelijk gemaakt van het kapitaal door hypotheken, beleggingen en pensioenen. Zij, maar ook de andere Nederlanders, worden op drie manieren uitgebuit: als werknemer, als consument en door bewust misdadige service-instellingen, zoals zakenbanken en verzekeringsbedrijven.’ Min haalt als voorbeeld de grote Amerikaanse zakenbank Goldman Sachs aan, die afgelopen week in het beklaagdenbankje zat vanwege het verdienen van grof geld aan hun eigen creaties. Zelfs Nederlandse banken en de Nederlandse overheid werden bewust misleid. ‘Wat is sociaal?’, besloot Min zijn betoog. ‘Voor communisten bestaat dit niet alleen uit solidariteit van de werkende klasse onderling. Communisten vinden Nederland pas sociaal als ook de kapitalistische klasse hun bezittingen met ons deelt, of hun revenuen met de gehele bevolking deelt.’

Al tijdens het betoog van Min kwam de discussie op gang. De vraag werd opgeworpen hoe wij juist nu in deze tijden van crisis de mensen van onze ideeën kunnen overtuigen. Eén van de Duitse kameraden kwam met een mooi verhaal over de 1 mei-viering, ’s middag in zijn woonplaats. Hij vertelde dat er veranderingen onder de mensen zichtbaar zijn. Een pastoor hield een redevoering waarin hij er ronduit voor uitkwam dat het huidige systeem niet meer functioneert en dat het door een ander systeem vervangen moet worden. ‘Een pastoor die als een marxist spreekt!’

Een deel van de aanwezigen nog in relatieve rust voor het losbarsten van de discussie! (Foto Marco Hanekamp)

Het eerste deel van de avond werd afgesloten met het zingen van het 1 mei-lied en het Solidariteitslied. Na de pauze ging de discussie verder. Het moest een vrije discussie worden, en dat werd het. Vooral het wat te doen, werd vanuit verschillende invalshoeken benaderd. Hoe kunnen we de werkende, en met name de grote middenklasse van onze ideeën overtuigen? ‘De sociaal-democratie houdt juist de arbeidersklasse verdeeld’, vertelde iemand uit de zaal.

Een andere aanwezige wees erop dat communisten nog steeds voor hun ideeën worden aangevallen. Hij vertelde dat hij zijn lidmaatschap van de NCPN heeft moeten opzeggen om het voor zijn zoon mogelijk te maken om in het onderwijs te gaan werken. Zijn partijlidmaatschap zou dit in de weg staan! Ter bevestiging wees hij er op, dat afdelingsvoorzitter Corry Westgeest in de jaren 1990 haar baan is kwijtgeraakt door haar werk voor de VCN (voorloper NCPN)! Verder ging de discussie over de noodzaak van klassenstrijd, over klassensolidariteit en over het bewustzijn van mensen die opgroeien in een kapitalistische maatschappij, waarbij onder andere de Italiaanse communist Antonio Gramsci werd aangehaald.

Door de goede discussie vloog de tijd voorbij. Het werd een andere 1 mei-viering dan in voorgaande jaren. De nadruk lag nu vooral op discussie en dat heeft goed gewerkt. De aanwezigen hadden er duidelijk zin in! Maar zoals altijd werd de avond in stijl afgesloten door het gezamenlijk zingen van de Internationale.

1-mei-comité Bergen op Zoom

Wethouder Ad van der Wegen van de PvdA bracht als eerste spreker onder woorden dat saamhorigheid en solidariteit de laatste jaren plaats hebben moeten maken voor individualisme. “Privatisering van overheidstaken en neoliberale politiek leiden steeds meer tot een tweedeling in de samenleving tussen arm en rijk. Vanuit de boosheid daarover ontstaat gelukkig weer een steeds groter wordende roep om solidariteit”, aldus van der Wegen. “Ook in 2010 zal strijdbaarheid noodzakelijk zijn, we zullen moeten blijven strijden voor saamhorigheid en solidariteit”.

Niels Minnaard riep op om samen op te trekken tegen de aanvallen op de bevolking.

Als tweede spreker wees Jeroen van de basisorganisatie Doorbraak op de misleidende informatie van Wilders’ PVV. “Hoewel Wilders doet alsof hij opkomt voor de arbeiders, bijvoorbeeld vasthouden aan de AOW-leeftijd op 65 jaar, is zijn politieke programma verder alleen gebaseerd op bangmakerij. Hij wil ons laten geloven dat de problemen in ons land worden veroorzaakt door de zogenaamde islamisering. Tegelijkertijd is hij voor een liberale politiek die de economische  problemen juist veroorzaakt”.

Raadslid Corry Damen van GroenLinks wees op het succes van de stakende schoonmakers die door hun acties nu eindelijk een nieuwe CAO hebben. “Maar denk er daarbij aan dat veel schoonmakers niet meer dan het minimumloon krijgen, dat is bruto maar 1407 euro per maand. Ze krijgen tussen nu en eind 2011 er 3,5% bij, dus uiteindelijk een paar tientjes per maand, een schijntje eigenlijk”.

Alejandro de Mello ging namens de NCPN kort in op de betekenis van 1 mei voor de arbeiders. “Strijd is altijd nodig geweest om een fatsoenlijk salaris of sociale voorzieningen te realiseren. We hebben niks zomaar gekregen en strijd zal dus nodig zijn om te behouden wat we nu hebben”.

De viering stond in het teken van eenheid, strijd en solidariteit.

Niels Minnaard van VONK sloot de rij sprekers met een oproep om samen op te trekken tegen de aanvallen op de bevolking. “We zullen een blok moeten vormen om er voor te zorgen dat de gevolgen van de crisis niet op de schouders van de gewone mensen worden gelegd. De crisis is veroorzaakt door de banken en verzekeraars en andere rijken, zij moeten er ook maar voor opdraaien”.

Namens het 1-mei-comité riep Niels Minnaard tot slot alle aanwezigen en deelnemende partijen op om  1 mei vanaf nu elk jaar in de agenda te zetten.

Met een uit volle borst meegezongen “Internationale” werd de avond afgesloten.

CJB-logo

Algemeen Bestuur CJB

De ALV is het hoogste orgaan in de CJB. Alle andere organen zijn hier aan ondergeschikt en handelen volgens de politieke koers die de leden op de ALV bepalen. Van een enge elite die alles van boven bepaalt is dus geen sprake, wel van een strikt georganiseerd participatief democratisch model.

Er is besloten ons organisatorisch te versterken, we gaan voor de professionalisering. Weliswaar op de lange termijn, maar de koers is bepaald. Vanaf begin middag tot in de avond werd er gediscussieerd over voorstellen die leden of afdelingen van tevoren hebben ingebracht.

De statuten hebben we gezamenlijk aangepast. Zo is het mogelijk om tot je 35e lid te zijn van de CJB, en zijn de toelatingseisen strenger geworden. Communist zijn is een (alternatieve) manier van leven waar je vrijwillig voor moet kiezen, het is  een wetenschappelijke wereldbeschouwing die de wereld in samenhang ziet, waarbij de tegenstellingen voor de vooruitgang zorgen en die wereld ziet zoals ze is. Buiten de werkelijkheid valt er niets te verklaren. Niks geen zweverige of onverklaarbare dogma’s, maar een open-minded instelling die realistisch is, geeft de mogelijkheid om tot een klassenstandpunt te komen.

We benadrukken dat we de jongerenorganisatie zijn van de NCPN. Wie niet wil leren, wie niks wil doen om de wereld te veranderen heeft geen plek in de CJB. Onze politieke lijn is daarom om de positie, belangen en rechten van jongeren te verbeteren en worden daarom actief in massaorganisaties. In deze strijd nemen we diegenen op in ons midden die de meest strijdbare en klassenbewuste jongeren zijn om hen voor te bereiden op hun rol in de revolutie.

Samenwerken in massaorganisaties doen we via het het organizingmodel gecombineerd met de theorie van het marxisme-leninisme. Deelname aan Bondgenootje, FNV Bondgenoten, ABVAKABO, AOB, andere vakbondsorganisaties en de steun aan de stakingsacties van de schoonmakers tonen aan dat het menens is, dat we de strijd tegen het kapitaal met daadkracht voeren. Samenwerking met studenten, scholieren en andere massaorganisaties willen we ook verder uitbouwen. De Vonk in Bergen op Zoom, AFA, AFVN, de GSB en het JOB zijn enkele voorbeelden hiervan.

Fouten zijn door middel van kritiek en zelfkritiek op gelijkwaardige voet geuit en gebruikt voor verbetering. De burgerij heeft via haar politieke partijen de aanval verklaard op de belangen van werknemers, werklozen, scholieren en studerenden, dankbaar misbruik makend van de crisis die ze zelf heeft doen helpen ontstaan. Met behulp van een links eenheidsfront kunnen we ons verdedigen en in de tegenaanval gaan. Dit zal veel geduld, een reëel inzicht in de werkelijkheid en tact vereisen.

Ongeduld, het vooropstellen van eigen belangen en als een ongeleid projectiel je bezig houden met zaken waar je geen verstand van hebt kunnen we hierbij niet gebruiken. Discipline, georganiseerdheid en weten waarom je iets moet doen staan voorop bij onze strijd voor het behoud en verbetering van onze belangen. Nogmaals, de crisis is niet door ons veroorzaakt, maar door dezelfde burgerlijke elite die zich nu nog meer over onze ruggen wil verrijken!

Scholing is hierbij noodzakelijk om ons te helpen inzicht te krijgen in de politieke, ideologische en economische strijd. Uiteraard is dat allemaal makkelijk gezegd en besloten. Er is nu werk aan de winkel.

Job Pruijser, landelijk voorzitter van de NCPN hield namens de partij een uiteenzetting over de taken van de jeugd. Lenin heeft hierover ook geschreven: De Taken van de Jeugdbonden. Via de volgende link komen we bij een tekst van G. Dimitroff uit zijn boek ‘Eenheid tegen het Fascisme’. Een belangrijke en leerzame tekst voor communistische jongeren.

Krijn Hamelink sprak namens het Partijbestuur van de NCPN felicitaties uit.

Het nieuw gekozen Algemeen Bestuur van de CJB bestaat uit: Roberto Dias Da Silva, Chris Antunes, Matthijs Dröge, Niels  Minnaard, Martin Hardenbol, Bram Bosman en Arlen Sabajo. Het Algemeen Bestuur krijgt de opdracht mee om de CJB de komende  twee jaar te leiden en er zorg voor te dragen dat de beslissingen van de ALV concreet worden uitgevoerd.

We hebben eensgezind een goed startschot gemaakt en het is nu aan ons eensgezind de wedstrijd af te maken. Kameraden, we gaan er voor, tot de eindstrijd bereid!

AC De Vonk

De poster voor de 1 meiviering 2010.

Deze brede coalitie heeft ervoor gekozen gezamelijk 1 Mei te vieren in het teken van solidariteit. Op 1 Mei vieren we de overwinningen van de arbeidersbeweging, herdenken we de offers die gebracht zijn in deze strijd en kijken we vooruit naar een toekomst vrij van uitbuiting. Over de hele wereld vinden op 1 Mei demonstraties en vieringen plaats die zich keren tegen de verwoestende gevolgen van het kapitalisme en strijden voor een andere maatschappij. Ook in Bergen op Zoom hoopt VONK haar boodschap op de 1 Mei viering duidelijk te kunnen maken aan de aanwezigen: Op naar een andere maatschappij!

De gevolgen van de crisis zijn al merkbaar door het hele land. Bezuinigingen,loonsverlagingen,ontslagen en opvoering van de arbeidsdruk om de winsten van de werkgevers te redden zijn aan de orde van de dag. De huidige recessie raakt Brabant extra hard en de arbeidersklasse merkt dit. Om de winsten van de werkgevers veilig te stellen wordt ze van alle kanten aangevallen. Maar hier laten wij het natuurlijk niet bij zitten.

In de afgelopen maanden hebben arbeiders, met name de schoonmakers, aangetoond dat door vol te houden en door middel van solidariteit alles mogelijk is. Door van onderop te organiseren is een voorheen moeilijk te verenigen groep arbeiders, de schoonmakers, in staat geweest eenheid en solidariteit te bereiken in haar strijd voor betere omstandigheden. Zij hebben de weg vrij gemaakt voor een strijdbaardere arbeidersbeweging en vernieuwd verzet tegen de sociale afbraak. VONK hoopt dan ook dat dit het startschot is van een frisse wind binnen de arbeidersbeweging en de opmars naar een vrije maatschappij.

Vanaf 12:00 zal er een informatiemarkt zijn op het Gouvernementsplein waar kraampjes met infomateriaal van verschillende organisaties aanwezig zullen zijn. ’s Avonds zal er vanaf 19:30 in Cafe ‘t Zwijnshoofd aan de Moeregrebstraat de 1 Mei viering zelf plaatsvinden. De viering zal bestaan uit toespraken van een aantal sprekers namens de verschillende organisaties, muzikale optredens van enkele bandjes, een dichter en informatiestandjes. Wij nodigen dan ook iedereen uit om samen met ons 1 Mei te komen vieren in Bergen op Zoom, voor een vrije samenleving zonder uitbuiting en onderdrukking!

Bron: http://www.acdevonk.nl/

UPDATE: een overzicht van 1 meivieringen in Nederland op Indymedia.