Fascisme, kapitalisme, communisme, democratie en ecologie: voortdurend gebruikte termen, maar zelden verkend op de originele en opwindende manier die het handelsmerk van Michael Parenti is geworden. Parenti toont aan hoe het “rationele fascisme” diensten bewijst aan het kapitalisme, hoe de macht van de grote bedrijven de democratie ondermijnt en hoe revoluties mondig maken. Hij brengt de externe en interne krachten die het communisme vernietigden in kaart en toont de desastreuze gevolgen van de overwinning van de “vrije markt” in de voormalige Sovjet-Unie. Hij bevestigt de waarde van (taboe)ideologieën zoals het marxisme. Het boek gaat verder dan afgevlakte denkwijzen en nodigt uit om zonodig heilige huisjes omver te schoppen. En om de vraag op te werpen waarom de zaken zijn zoals ze zijn. Het is een coherent big picture van de grote wereldevoluties dat bevolkt is door vele kleinere pictures en door discrete theaters van conflicten, strijd en onderdrukking.

De VS is uitgegroeid tot dé supermacht met een geopolitieke en militaire strategie voor de wereldhegemonie. Deze strategie wordt volgens Parenti gekarakteriseerd door oorlog. Maar er is tegelijk de binnenlandse oorlog. Parenti beschrijft hoe de militaristen van het Pentagon en het Witte Huis de mensen pluimen ten voordele van de transnationale ondernemingen en de oorlogsindustrie. Daardoor ontaardt de sociale situatie in de VS snel. De moeizaam afgedwongen verworvenheden van gewone mensen worden weggeveegd.

Politiek in de Verenigde Staten: pluralistische democratie op zijn best, waarbij de beleidsmakers het belang van iedere Amerikaan voor ogen hebben. Althans, zo klinkt het uit de mond van zij die het in Washington voor het zeggen hebben. Maar wie heeft het daar voor het zeggen? En welke belangen behartigen zij? De elite wordt steeds rijker terwijl het aantal Amerikanen onder de armoedegrens blijft toenemen. Het militair-industrieel complex profiteert van een op ‘nationale veiligheid’ gerichte politiek, terwijl de gezondheidszorg onbetaalbaar wordt voor de gewone man. In de rechtspraak, bij de massamedia, en in de organisatie van het politieke systeem zelf, blijkt de lat ook lang niet voor iedereen gelijk te liggen. Zijn de VS wel een democratie voor iedereen, of zijn ze slechts een democratie voor de rich and happy few?

In Democratie voor de elite laat Michael Parenti zien dat democratie onverenigbaar is met het moderne kapitalisme. Hij toont aan hoe de democratie verkracht wordt door een feitelijke oligarchie van Corporate America, waarbij rijkdom de cruciale powerbroker is. Maar desondanks weigert de democratie te sterven. Ze vecht terug, en zet zelfs een occasionele stap vooruit.