Enkele Amsterdamse scholieren deden mee aan de verkiezingen voor de medezeggenschapsraad op hun school én wonnen deze. Terwijl veel jongeren zich machteloos voelen om iets te veranderen, is dit een mooi voorbeeld van hoe je op je school kan organiseren. Voor de belangen van je klasgenoten: betere en meer relevante lessen, goede voorzieningen of democratische besluitvorming. Dingen die de directie niet altijd wil of kan geven, maar waarvoor vaak gestreden moet worden.
Twee van de kartrekkers kwamen vorige week vrijdag langs bij de wekelijkse open middag van het Partijkantoor van de NCPN, waar ze vertelden over hun winst. Wij vroegen ze om een interview, over hoe het ze is gelukt om te winnen en wat ze motiveert.
Wie zijn jullie en wat doen jullie precies?
Denver: Wij zijn KKE – “Krachtige Klassen Eenheid” – op het Vossius Gymnasium. Ik ben Denver, partijleider en voorzitter, en ik ben 15 jaar oud.
Levon: En ik ben Levon, 17 jaar oud. Onze groep bestaat inmiddels uit leerlingen van verschillende jaarlagen, van klas 1 tot en met 5.
Waarom hebben jullie voor de naam KKE gekozen, met hamer en sikkel? Waar komt dat vandaan?
Denver: Wij zien onszelf als communisten, dus die naam vonden we passend. Voor ons staat het symbool voor de verbondenheid tussen arbeiders, leerlingen en ook docenten. Dat is wat wij bedoelen met klassen-eenheid. En wij dachten, we moeten een goede beweging hebben. Eentje die krachtig is en die echt iets kan bereiken. Maar ook de leerlingen uit verschillende schoolklassen moeten meer samenwerken.
Waarom zijn jullie jezelf communisten gaan noemen?
De indrukwekkende windmolen.
Levon: Dat begon eigenlijk met een docent bij ons op school, die uit Griekenland komt. Toen we vroegen welke partij ze daar zou kiezen, zei ze dat ze wel eens op de KKE had gestemd. We begrepen dat in Griekenland de KKE, de communistische partij (waar deze scholieren niet mee geaffilieerd zijn, red.), echt heel groot is.
Dat vonden we heel leuk en interessant, dat wij gewoon een leraar op school hebben die communistisch heeft gestemd. Die naam bleef daardoor hangen. Later kwam Denver op vakantie op Rhodos een grote windmolen tegen met het KKE-logo erop, en zo is het blijven leven bij ons.
Wat is precies de doel van deze groep op jullie school?
Levon: Wij willen gewoon dat de school naar de leerlingen luistert in plaats van dat er een groepje bovenaan staat. Een schooldirectie die alles bepaalt, zonder ook maar één keer de mening van leerlingen serieus te nemen. We willen ook meer enquêtes de school insturen bijvoorbeeld.
Meer democratie, dus. Het doel is vooral dat de leerling daadwerkelijk over hun eigen school en daarmee ook hun eigen toekomst kan meebeslissen.
Jullie vertelden dat jullie bijna unaniem zijn verkozen. Hoe is dat gegaan?
Denver: In eerste instantie deed ik namens KKE mee aan de verkiezingen voor de medezeggenschapsraad en had ik één tegenstander. Dat was een meisje uit mijn jaarlaag. Ik raakte met haar in gesprek over wat we als KKE precies wilden. Toen bleek dat we weinig verschilden qua standpunten, dus uiteindelijk deden we allebei mee namens KKE. Uiteindelijk werd het 52% voor mij, en 48% voor haar, van de in totaal 235 stemmen ongeveer, oftewel 30% van de school. We zijn dus met z’n tweeën in de medezeggenschapsraad verkozen.
Hoe zijn jullie van plan om de leerlingen op jullie school te betrekken bij het werk wat jullie willen gaan doen?
Denver: Voor nu willen we vooral in gesprek gaan met leerlingen, en met klassenvertegenwoordigers. Om gewoon te luisteren wat er echt speelt en dat doorspelen in de raad, en meteen actie ondernemen. We willen als eerste een enquête doen onder alle scholieren, en een ideeëndoos plaatsen bij de ingang.
Hartelijk dank voor dit interview, we wensen jullie heel veel succes!
Kom jij ook op voor de belangen van je collega’s, klasgenoten of buurt, of wil je meer weten over hoe jij je kan organiseren? Kom dan eens kennismaken met een afdeling van de CJB in jouw omgeving, of word lid!