Algemeen Bestuur

Afgelopen 24 augustus heeft het Openbaar Ministerie de zaak over het tragische overlijden van Bram Wesselink afgehandeld met een strafbeschikking. Bram werd op 14 mei 2024 geëlektrocuteerd tijdens het uitvoeren van werkzaamheden terwijl hij stageliep bij een installatiebedrijf. Hij werd 16 jaar oud. Dodelijke ongevallen op de werkvloer zijn helaas niet ongewoon; jaarlijks overlijden 50 tot 70 Nederlanders na een ongeval op het werk. (1) Het zijn geen losstaande incidenten of ‘pech’. Dat nog altijd zo veel personen niet thuiskomen na een dag werk is een verschijnsel van een kapitalistische maatschappij, waarin het boeken van winsten belangrijker is dan het beschermen van de levens en de gezondheid van de arbeiders die het werk uitvoeren.

Bram liep stage als elektromonteur bij een installatiebedrijf in Tubbergen, Overijssel. Op 14 mei 2024, tijdens werkzaamheden in de kruipruimte werd Bram geëlektrocuteerd. Het onderzoek van de arbeidsinspectie stelt dat er niet spanningsloos werd gewerkt en dat er een lasdoos open lag in de vochtige kruipruimte. Volgens het Openbaar Ministerie zijn beide betrokken bedrijven ‘ernstig tekortgeschoten.’ Het ene bedrijf krijgt een boete van 60.000 euro, het andere 15.000 euro. De stagebegeleider krijgt een werkstraf van 40 uur. (2) De strafschikking bespaart de familie een strafrechtelijk proces. De ouders van Bram zeggen tegen RTV Oost hier vrede mee te hebben: “als we met een strafzaak iets hadden kunnen winnen, dan waren we tot het uiterste gegaan. Maar het leed was al geschied. Wat er ook gebeurt; Bram krijgen we niet terug.” (3)

Het OM schrijft dat er in het bijzonder tekort is geschoten door er niet op toe te zien dat de installatie stroomloos was voordat de werkzaamheden plaatsvonden. De verplichte Risico‑Inventarisatie en ‑Evaluatie (RI&E) was niet op orde, en er is onvoldoende rekening gehouden met de jonge leeftijd van de stagiair.

Een stage is voor veel jongere een verplicht onderdeel van de studie. Het is een leerervaring die ze voorbereidt op het werk dat ze later gaan doen. Veel bedrijven zetten stagiairs in als goedkope arbeidskracht doordat ze slechts een stagevergoeding krijgen in plaats van een volwaardig loon. (4) Bedrijven in de techniek, waar ze veel mensen zoeken, zien stages als een kans om toekomstige jonge medewerkers te werven. Zo worden stages, die een veilige leeromgeving moeten faciliteren, ingezet om de belangen van het bedrijf te dienen.

Het winstbejag onder het kapitalistische systeem zorgt ervoor dat het tempo van het werk belangrijker is dan de veiligheidsregels, en dat deze regels in de praktijk naar de achtergrond verdwijnen. Hun winsten kosten onze levens.

Bronvermelding