Afgelopen 24 augustus heeft het Openbaar Ministerie de zaak over het tragische overlijden van Bram Wesselink afgehandeld met een strafbeschikking. Bram werd op 14 mei 2024 geëlektrocuteerd tijdens het uitvoeren van werkzaamheden terwijl hij stageliep bij een installatiebedrijf. Hij werd 16 jaar oud. Dodelijke ongevallen op de werkvloer zijn helaas niet ongewoon; jaarlijks overlijden 50 tot 70 Nederlanders na een ongeval op het werk. (1) Het zijn geen losstaande incidenten of ‘pech’. Dat nog altijd zo veel personen niet thuiskomen na een dag werk is een verschijnsel van een kapitalistische maatschappij, waarin het boeken van winsten belangrijker is dan het beschermen van de levens en de gezondheid van de arbeiders die het werk uitvoeren.

Het jeugdloon: Een schrijnend, openlijk oneerlijk systeem dat kinderarbeid financieel lijkt te stimuleren en het leven van vele werkende studenten onder 21 verziekt. Onder het mom van “onderwijs stimuleren” en “jongeren ervaring laten opdoen” wordt het betalen van levenskosten en onderwijs lastig tot onmogelijk gemaakt door een systeem dat bijzonder slecht is, zelfs vergeleken met andere Europese landen. In wiens belang is het jeugdloon nu echt? Wat kunnen we eraan doen?